موقعیت جغرافیایی
استان بوشهر با مساحتی حدود 2321313 هکتار درجنوب غرب ایران وحاشیه خلیج فارس، بین 27 درجـه و 14 دقیقه تا 30 درجـه و16 دقیقـه عرض شمالی و 50 درجه و 6 دقیقه تا 52 درجه و 58 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قراردارد. این استان از شمال به استان خوزستان و قسمتی از استان کهگیلویه وبویراحمد ، ازشرق به استان فارس ، ازجنوب شرقی به قسمتی از استان هرمزگان وازجنوب و غرب به خلیج فارس محدود است.
استان بوشهر یک استان ساحلی بوده و طول 707 کیلومترنوارساحلی که از دوحه دیلم (دوحه شاه عبدالله) شروع و به خلیج بندر تبن ختم می‌گردد، با خلیج فارس مرز مشترک دارد و همه آب ها درطول نوار ساحلی ذکرشده به انضمام جزیره خارگ وخارگو و فارسی و آب های ساحلی آنها جزء قلمرو آبی این استان محسوب می‌گردد.
قلمرو خشکی این استان و پستی وبلندی های آن، به دو قسمت جلگه‌ای وکوهستانی تقسیم می‌شود. قسمت جلگه‌ای این استان ادامه جلگه خوزستان می‌باشد و در امتداد خلیج فارس قرارگرفته واز شمال و شمال غربی به سوی جنوب و جنوب شرقی امتداد یافته است . قسمت کوهستانی استان بوشهر از دو رشته کوه عمده تشکیل شده که به موازات هم سراسرطول استان را طی نموده و ناحیه پست کرانه‌های خلیج فارس را از قسمت‌های داخلی ایران جدا می‌سازند.
رشته کوه اصلی ادامه رشته کوه زاگرس بوده که ازشمال شرقی برازجان و شمال غربی اهرم وخورموج گذشته و درامتداد خود به سمت جنوب شرقی به ارتفاعات لیتو درفارس منتهی می‌گردد. این ارتفاعات « گچ ترش » نام دارند. ارتفاعات خورموج ، کوه‌های گیسکان و بزبز درشرق برازجان ، کوه سیاه دردشت پلنگ و ارتفاعات بوشکان و پازنان ازجمله قلل معروف این رشته کوه می‌باشند . کوه گیسکان به ارتفاع 2600 متر بلندترین قله این ارتفاعات می‌باشد.
 
 ارتباط با ما | آمار بازدیدکنندگان | انتقادات و پیشنهادات | نقشه سایت | ساختار سازمان | پست الکترونیک | محیط زیست استانها | خانه خبر | معرفی سازمان

:: تمامی حقوق وب سایت متعلق به سازمان حفاظت محیط زیست می باشد ::